Dagoberto Valdés Hernández

Dagoberto Valdés Hernández urodził się 4 sierpnia 1955 roku w zachodniej prowincji Kuby - Pinar del Río. Ma troje dzieci. Ukończył Uniwersytet w Pinar del Río jako inżynier rolnik w 1980 roku i rozpoczął prowadzenie zajęć. Należał do grupy badawczej zajmującej się mechanizacją rolnictwa. Jako katolikowi, nie pozwolono mu kontynuować kariery naukowej. Nie mógł podjąć wymarzonych studiów socjologicznych, ani prawniczych z powodu religii. Katolicy mogli studiować tylko na kierunkach technicznych.

Został przymusowo skierowany do pracy w fabryce cygar w Pinar del Río, gdzie przepracował 16 lat (do 1996 r.). W drodze awansu, otrzymał stanowisko Przewodniczącego Rady Technicznej na czele 87 inżynierów.
W 1994 roku narodziło się katolickie czasopismo "Vitral", którym kierował do 2007 roku. Drugiego maja 1996 roku został zwolniony z pracy z powodu kierowania "Vitralem" i wysłany do pracy w polu z brygadą zbierającą liście yagüas, które chronią cygara przed wyschnięciem.

2 lipca 2006 roku został przeniesiony do tego samego przedsiębiorstwa – Empresa de Tabaco, ale w Pinar del Río jako inżynier kontroli jakości, natomiast w październiku został ponownie wybrany na stanowisko przewodniczącego Rady Technicznej Przedsiębiorstwa. Była to jednak kolejna pułapka. W lutym 2007 został zwolniony za otrzymanie korzystniejszego kontraktu niż reszta pracowników.

Zanim został redaktorem naczelnym "Vitrala" oraz dyrektorem Centrum Formacji Obywatelskiej i Religijnej (Centro de Formación Cívica y Religiosa, CFCR) w Pinar del Río pełnił m.in. funkcję Prezydenta Komisji Katolickiej ds. Kultury w Pinar del Río. Był również członkiem Krajowego Sekretariatu Wykonawczego Unii Prasy Katolickiej na Kubie i członkiem Papieskiej Rady "Sprawiedliwości i Pokoju" (Watykan). Organizował Społeczne Tygodnie Katolickie na Kubie od 1991- spotkania ludzi dobrej woli i świeckich katolików poświęcone refleksji nad kondycją społeczeństwa, kraju i jednostki. Był równocześnie korespondentem "La Voz Católica" i włoskiego "Sociedad". W 2004 roku otrzymał Nagrodę im. Jana Karskiego al Valor y la Compasión, przyznawaną przez The American Center of Polish Culture. W tym roku Dagoberto Valdez wydał swą trzecią (po "Somos trabajadores" i "Reconstruir la sociedad civil: un Proyecto para Cuba") książkę pt: "Cuba: libertad y responsabilidad. Desafios y Proyectos". Dagoberto był także założycielem i przez 10 lat (1977 – 1987) osobą odpowiedzialną za Ruch „Ministros laicos de la Palabra”.

Ponadto brał udział w XXV Światowym Kongresie Międzynarodowego Ruchu Katolickich Intelektualistów (MIIC – PAX Romana), który odbył się w 1987 roku, podczas, którego otrzymał pierwszą audiencję u Jana Pawła II. W 1991 roku w Limie wziął udział w Latynoamerykańskim Spotkaniu MIIC jako reprezentant Kuby.
Dagoberto był od 1991 roku organizatorem oraz mówcą zaproszanym na Semanas Sociales Católicas de Cuba, a w 1995 roku wziął udział w I Spotkaniu Światowym Odpowiedzialnych za Semanas Sociales Católicas zorganizowanym w Rzymie przez Pontificio Consejo Justicia y Paz.

W 1998 roku brał udział w przygotowaniach do wizyty Jana Pawła II na Kubie, z którego rąk otrzymał Biblię podczas mszy na Plaza José Martí w uznaniu jego pracy. Został również zaproszony na spotkanie z Papieżem na Uniwersytecie w Hawanie.

W swym słynnym artykule zatytułowanym "Coś drgnęło na Kubie" (Algo se mueve en Cuba) , Dagoberto wyjaśnia, co oznacza dzisiaj bycie obywatelem w demokratycznym społeczeństwie w następujący sposób:

Posiadać dojrzałość obywatelską i polityczną, oznacza, w pierwszym rzędzie, bycie świadomym, że w demokracji każdy obywatel posiada pewien obszar suwerenności. Suwerenność oznacza zdolność do bycia częścią narodu, który tworzymy. Suwerenność oznacza zdolność do uczestniczenia w podejmowaniu decyzji dotyczących poprawy życia narodu, do którego wszyscy należymy. Suwerenność oznacza możliwość, uznaną, bądź nie, przekształcania rzeczywistości, w której żyjemy, wspólnie sterując na drodze do celu.

Dagoberto Valdés w programie Polskiego Radia Lublin pt.: „Świat pod lupą”.

Zobacz dedykację Dagoberto dla Lecha Wałęsy (PDF)